ما همیشه دوست داریم درک بشیم ولی هیچوقت سعی نمیکنیم کسی رو درک کنیم.

میخوایم دوستمون داشته باشن ولی تو دوست داشتن کم میاریم.

نمیخوایم واقعه بینانه نگاه کنیم ولی همین توقع رو از دیگران داریم.

به نظرات دیگران توجه نمیکنیم وبعد که تفاق افتاد اونو به گردن دیگران میندازیم.

حاضر نیستیم به گزینه های دیگه با روشن بینی نگاه کنیم و همیشه بینش احساسی داریم که با چالش روبرو میشه.

حماقت تکرار یک اشتباه و انتظار نتیجه متفاوت داشتن است